Ma Xiu Jia

Aangekomen

Vrijdag, 5 maart 2004

Ik begroet jullie vanonder een donkerzwart gesternte, wat niet hoeft te verwonderen: het is hier immers kwart voor elf 's avonds. Mijn horloge leert me dat het aldaar, bij jullie, kwart voor vier 's avonds is. Aldus!

Ik kan met een lichte glimlach melden dat het hier nogal fijn is. Ik ben in Beijing (na vier uurtjes slaap op het vliegtuig) inderdaad gebotst op een Chinese die trots met mijn naam op een blaadje papier naar het allegaartje verse immigré's stond te zwaaien dat net Peking had bereikt. Ze kocht me prompt een ticket en een leuk monopolie-achtig blaadje waarin de Chinesen gaarne luchthaventaks zien. Mij niet gelaten. Ze hielp me geld wisselen en deed ongetwijfeld nog enkele helpende dingetjes, maar even later was ik toch alleen, en dat voor de volgende zes of zeven uur. Peking zelf was te ver om met een mijner blitsbezoeken geëerd te kunnen worden. Dus het was rondhotsen met een bagagekarretje, vechten met de slaap, zwalpen van wachtzone naar wachtzone, een broodje eten, maar dat door de jetlag helemaal niet smakelijk vinden. Om vijf uur of zo vertrok mijn volgende vlucht. Richting Ji'nan (uitgesproken dzjinan, hoofdstad van de provincie Shandong, slechts 420 kilometer ten zuiden van Peking). Een zeer bobbelige vlucht. Meteen na vertrek begon ons vliegtuig onbedaarlijk te schommelen en te hotsen, en dat bezorgde mijn al licht ontregelde en ondertussen ook gejetlagde maag beslist geen jolijt. En daarbij komt dat kleine sprokkeltje informatie, dat ik ooit ergens opdeed, claimende dat een overgrote meerderheid van de vliegtuigrampen plaatsvinden in het eerste kwartier na het opstijgen. 't Was niet zo aardig.

Maar in Ji'nan werd ik, na enkele minuutjes wachten, toch aangeklampt door twee Chinese Chinesen, en in een kleinig gammel busje meegevoerd naar mijn nieuwe woonst voor 't volgende halfjaar. Op een baan bevolkt door fietsers, steekkarren met hoge balen hooi, tractoren met oude vliegwielmotoren, kleine bromfietsachtige contrapties, gammele busjes, auto's (soms poepsjiek), wrakkige aaneenklevende collecties roest, allemaal gebruikmakend van hetzelfde baanvak. Een rit van minstens drie kwartier, door velden die me weifelend deden vragen waar de zes miljoen inwoners van mijn nieuwe thuisstad vanavond heen waren. Maar later werd de bewoning toch dichter, het verkeer stedelijker (doch nog steeds een gekke en vermoedelijk onverhoeds dodelijke erwtensoep naar onze verwende normen) en voor ik het wist waren we ter bestimminghe.

Een heel aardig appartement werd me getoond, bevattende een inkomhal/salon met 'love seat' (zo noemde mijn Chinees/Engelse inventaris het) en salontafeltje, een living/eetkamer daaraan grenzend en daarin overvloeiend, een aparte vrij ruime keuken (met frigo, microgolf, fornuis en wasbekken), een aparte badkamer (met een douchekop, boiler, toilet, lavabo en spiegel, evenwel zonder douchekabine of douchegordijn, wel is er een mooi rond gat in een aflopend hoekje) en een slaapkamer met een groot bed, bureau, kleerkast, televisietafelkastachtig dingetje met TV en DVD speler. En er is airconditioning, en chauffage (het is hier ongeveer even koud als in het België dat ik recentelijk verliet). Het is een proper spel, dit appartement. En er is telefoon. Het nummer dat bij weer en ontij gebeld kan worden is 00 86 531 8352145.

Mijn GSM werkt, jammer genoeg, niet gaarne samen met de Chinese operatoren. Ik heb geen enkele ontvangst. Het zou aan de SIM kaart liggen en ik zal morgen trachten een nieuwe op de kop te tikken.

Ik ben overigens meteen vriendelijkjes opgevangen door de 'Educational Director' van de school hier, Ben, inwijkeling van Michigan, USA. Hij stelde me gisteren wat op mijn gemak, gaf me een korte toer van de schoolgronden. Trok vandaag met me op, toonde me een aardig (Westers) restaurantje, de (Chinese) supermarkt, het stadscentrum, enzovoort. Het was fijn en geruststellend.

Nu zit ik hier te tijpen, en nu ook houd ik ermee op. Foto's zullen later eens genomen en opgestuurd worden (het internet is hier, in mijn appartementje, niet van de ADSL overtuiging, dus dat zal niet zo snel en aangenaam zijn). In elk geval, als je belt, dan is dat best tussen 9 uur 's ochtends en elf uur 's avonds zijn, of nog, tussen twee uur 's ochtends en vier uur 's middags in jullie regio's. Ikzelf kan voorlopig niet bellen van hier. Ik behoef daarvoor een kaart en twee kamelen en nog enkele zijden jurkjes. Maar kom, dat zijn zorgen voor iets later.

Mij bevindende reeds in de nacht die jullie nog te wachten staat, kan ik zeggen dat ie meevalt. Ge zijt allen gegroet.


Contact | Thuis